Türkiye'de kır yerleşimleri nelerdir?

Türkiye'de kırsal yerleşim alanları, tarım ve hayvancılık gibi geleneksel geçim kaynakları etrafında şekillenmiş olan toplulukları ifade eder. Bu yerleşimler, doğal çevre koşulları ve kültürel geçmişle harmanlanarak farklı biçimlerde ortaya çıkar. Kırsal alanlar, hem coğrafi çeşitlilik hem de insan yaşam tarzının zenginliğini yansıtan unsurlar barındırır. Her bir kır yerleşim türü, kendi içinde sosyal ve ekonomik dinamiklere sahiptir ve bu da onları özgün kılar.

Türkiye'de kır yerleşmeleri, genellikle nüfusları küçük ve geçim kaynakları tarım ve hayvancılığa dayanan yerleşim birimleridir.  

Başlıca kır yerleşme türleri:

Kır yerleşmeleri, toplu veya dağınık meskenlerden oluşur ve bu durum daha çok iklim, yer şekilleri ve su kaynaklarına bağlıdır. 

1. Köyler: Kır yerleşmelerinin en büyük ve yaygın olanıdır. Nüfusu 2000'den az olan yerleşim birimleridir. 
2. Çiftlikler: Birkaç ev ve geniş araziye sahip büyük tarımsal işletmelerdir. 
3. Mezra: Ekonomisi daha çok hayvancılığa dayalı olan köyaltı yerleşmesidir. 
4. Yaylalar: Yazları serin ve yağışlı geçen yörelerdeki yüksek sahalarda bulunan geçici yerleşmelerdir. 
5. Kom: Esas geçim kaynağı hayvancılık olan, bir veya birkaç ağıl ile çoban kulübelerinden oluşan yerleşmelerdir.